Այցելեք Dorian.am

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Wed, 13 Jul 2011 16:13:18 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Իսկ գիշերվանից հետո` շուշաններ (մաս 2)

Posted: 13 Jul 2011 07:15 AM PDT

Դեռատի աղջնակը կիսախուփ արած դռան արանքից լուռ հետևում էր լաց լինող մորը: Մարիամն էր` երեսունն անց, կարմրահեր, բարձրահասակ, նուրբ դիմագծերով և շքեղ կազմվածքով: Նրա աչքերից, արցունքների հետ, ծորում էր դեռ նոր քսած սուրման: Ինչ-որ նամակ էր կարդում, ապա ճմրթեց այն և դարակի արկղիկի միջից դեղի փոքրիկ սրվակը հանելով` երեք հաբ խմեց, որ հանգստանա: Երեխան դեռ լուռ նայում էր մորը, երբ Մարիամն ընկավ բազմոցին: Աղջնակը մոտ վազեց և սկսեց հեկեկալ. «Մայրիկ, խնդրում եմ, մայրիկ»: Մարիամն անձայն պառկել էր բազմոցին ու ձեռքի մեջ պինդ սեղմելով թղթի ճմրթված էջը` նայում էր առաստաղին:
Աղջնակը վերցրեց հեռախոսը և վաղուց անգիր արած համարն հավաքելով` սկսեց հապճեպ խոսքեր ասել.
- Խնդրում եմ, Արման, արի, շատ եմ խնդրում:
Շուշանը սեղանի առաջ նստած հետևում էր, թե ինչպես է ամուսինը զրուցում հեռախոսով: Կասկածները խեղդում էին կնոջը, բայց նա գերադասում էր լռել: Արմանն անհանգստացած էր և դա իր կասկածներից առավել էր հուզում նրան: Կռահում էր, որ ամուսինն իրենից կթաքցնի անհանգստության պատճառը, որ չի կիսվի, որ ինչ-որ տեղ հեռվում նա այլ կյանք ունի, կյանք ուր իրեն արգելված է ներխուժել: Հարցերն այս դեպքում անիմաստ կլինեն: Ինչու՞ սիրելիին ստիպել խաբել քեզ: Թող որ նա գնա առանց ասելու, թե ուր է գնում, քան թե սուտ խոսի: Արմանը լռեց: Նա ապշած նայում էր խոսափողին, ասես հենց այն էր մեղավոր իր բոլոր դժբախտություններ մեջ: էլի պիտի գնար: Պետք է կրկին խաբեր Շուշանին ու հարյուր հազար անգամ փոշմաներ: Բայց ի՞նչ արած: Նա անվճռական քայլերով մոտեցավ կնոջը: Ուզում էր մի լավ, իրավիճակին համապատասխան սուտ հորինել, բայց Շուշանը կրկին ամեն ինչ արեց նրա փոխարեն:
- Եթե գնում ես, գնա, ես ոչինչ չեմ հարցնի:
- Մի՞թե կհաշտվես, – չարած արարքի համար արդեն զղջալով հարցրեց Արմանը:
- Ի՞նչ կա հաշտվելու: Ես սիրում եմ քեզ:
Արմանը նայեց կնոջ աչքերի մեջ: Դրանցում արդեն արցունք էր լցվել: Նա շտապեց սենյակ, վերցրեց բաճկոնը, դուրս գալուց փակեց սենյակի դուռը և շտապեց փախչել, քանի դեռ հուզված կինը լաց չի եղել: Շուշանը նյարդայնացած նայում էր սենյակի դռանը: Արմանն հայելում տեսավ շփոթված կնոջը: Նա կրկին բաց արեց սենյակի դուռը և հեռացավ: Արցունքներն այդպես էլ սառեցին Շուշանի աչքերում: Այս անգամ դրանք չթափվեցին: Նա մտքում իրեն մեկ հարց էր տալիս` ինչո՞ւ Արմանը գնաց հենց այսօր, երբ դեռ երեքշաբթի է, ոչ թե կիրակի: Ախր առաջ միշտ կիրակի ժամը տասին էր գնում:

* * *

Փոքրիկ աղջնակը լաց էր լինում բազմոցին պառկած մոր կողքին: Մարիամը շարունակում էր լռել: Արմանը հապճեպ սենյակ մտավ, բազմոցին նետեց բանալիների տրցակը և Մարիամին գրկելով` դեպի լոգարան տարավ: Երեխան շտապում էր նրա հետևից:
- Ներս գնա Շաքարա, ինչո՞ւ ես գալիս, – կարգադրեց Արմանը:
- Իմ պատճառով է, – լաց եղավ աղջնակը, – Մայրիկը կրկին իմ պատճառով է այդ հաբը խմել:
- Էս ի՞նչ ես խոսում:
- Ինքս էլ գիտեմ: Նա ծառա է դարձել, որ կարողանա վճարել իմ այդ դեղերի համար: Ես էլ չեմ ուզում, թող նա էլ երբեք-երբեք չլացի:
Լոգարանի դուռը փակվեց: Փոքրիկ աղջիկը նստեց հատակին և շարունակեց հեկեկալ: Ներսում լսվում էին Մարիամի փղձկոցներն ու տնքոցները:
- Իմ պատճառով է, իմ պատճառով է, – դռան հետևից բղավում էր երեխան:
Արմանն ուշքի եկած Մարիամին ննջասենյակ տարավ, պառկեցրեց անկողնում և նստեց կողքին: Երեխան մոտեցավ մորը և բռնեց նրա ձեռքը, որի ափի մեջ դեռ երևում էին պինդ սեղմած եղունգների հետքերը: Մարիամը բաց արեց աչքերը:
- Մայրիկ, – բացականչեց Շաքարան:
- Սիրելիս, վախեցա՞ր, – շշնջաց Մարիամը, – Ներիր:
- Չէ, այդ դու ինձ ներիր: Մի մեռիր, խնդրում եմ: Թե էլ չես կարող օգնել ինձ, պետք չէ, ես գիտեմ, որ ամեն ինչ արել ես:
Երեխայի խոսքերն ավելի խորացրեցին Մարիամի ցավը: Սկսեց լաց լինել:
- Շաքարա, սիրելիս, ինձ մայրիկիդ հետ թող, – խնդրեց Արմանը:
Երեխան նայեց մոր կողմը: Մարիամը նրան գլխով արեց` հասկացնելով, որ նա կարող է գնալ: Սեփական կամքին հակառակ երեխան դուրս եկավ սենյակից:
- Ինչու՞ դա արեցիր, – հարցրեց Արմանը, – Մի՞թե դուստրդ էլ ոչինչ չարժե քեզ համար: Ի՞նչ է, որոշել ես զենքդ վա՛յր դնել:
- Ո՞վ ասաց, որ ես ուզում էի մեռնել: Պարզապես մի քիչ հանգիստ էի ուզում:
- Եվ քանի հաբ է պետք նման հանգստի արժանանալու համար: Գժվե՞լ ես, ինչ է:
- Չեմ գժվել, Արման, այլ զգում եմ այն, ինչ Ֆելլինին «հոգու Չերնոբիլ» էր կոչում:
- Իսկ դու՞ստրդ: Պատրաստ ես լքե՞լ նրան:
- Նա միակն է, ինչ ինձ պահում է այս աշխարհում: Ես ապրում եմ, որպեսզի նա ապրի:
- Ուրեմն մի հանձնվիր: Դուստրդ քո կարիքն ունի: Ո՞վ է նրա համար գրքեր կարդալու, ո՞վ է լինելու կողքին, երբ ցավը կլափի նրա մարմինը: Մի օր նա կնահանջի և դու կդառնաս նրա միակ ապավենը:
- Այդպես չի լինի: Ինձ կհաջողվի բուժել դստերս: Ես հավատում եմ, որ հրաշքներ կան:
- Ուրեմն ինչու՞ ես հուսահատվում:
- Ես կրկին նամակ ստացա: Վախենում եմ Արման:
- Վե՛րջ տուր: Հիշու՞մ ես, սամուրայը քամի է, իսկ ռամիկը` հող:
- Հիշում եմ, բայց քամի լինելու ուժ չունեմ արդեն:
- Իհարկե ունես: Առաջ շարժվելու համար պայքարել է պետք և դու կարող ես: Դու սամուրայ ես Մարիամ, այլ ոչ թե ռամիկ:
- Չափազանց բարդ է սամուրայ լինել: Ի՞նչ պետք է անեմ, որ ոչնչության անտանելի զգացումը լքի ինձ:
- Պետք է սիրել:
- Պե՞տք է, – ծիծաղեց Մարիամը, – Գուցե և պետք է, մարդկային մյուս պետքերի նման, բայց ես դեռևս միայն ուրիշի պետքերն եմ հոգում, ծախում եմ քո այդ անիծյալ սերը: Ճի՞շտ է: Արդա՞ր է:
Արմանը լռեց` խուսափելով նայել Մարիամի աչքերի մեջ: Կյանքն իրոք անարդար էր այս կնոջ հանդեպ, բայց բարձրաձայն ասել այդ մասին, կնշանակեր նրան կրկին ինքնասպանության դրդել: Երիտասարդը բռնեց նրա ձեռքը, սկսեց շոյել այն: Սիրտը լցվեց ու Մարիամը նկատեց դա:
- Էլ էդպես չանես:
- Ա՜խ, իմ հիմարիկ, – ժպտաց Մարիամը, – Պետք չէ այդպես: Դու, ախր, իմ ապավենն ես, այն ուսը, որի վրա սովոր եմ լացել:
- Եվ ահա, հանկարծ, ուսն էլ լաց եղավ, – նրան ի պատասխան ժպտաց Արմանը և սեղմեց կրծքին, – Հրաշքներ կան, դու միայն հավատա:
- Դա միակն է, ինչ ոչինչ չի սպանի` իմ այդ հավատը:
Շաքարան դռան հետևից նայում էր մորը և Արմանին: Այն մարդը, որ միշտ օգնել էր իրենց, այժմ, կարծես, խլում էր միակ բանը, որ իրեն թանկ էր: Նա վազեց սենյակ և միացնելով իր հին նվագարկիչը` սկսեց թուրքական մի տխուր երգ լսել ու շարունակեց արտասվել:

* * *

Շուշանն անշարժ նստել էր կիսատ թողած կտավի առաջ: Արդեն մթնել էր, իսկ Արմանը դեռ չկար ու չկար: Կտավին կապույտ կայծեր էր նկարում: Նա ասես կտրված լիներ աշխարհից: Չէր մտածում, թե ուր է հիմա ամուսինն, ում հետ: Ասես Արմանը նրա հետ երբեք էլ ոչ մի առնչություն չէր ունեցել: Ասես այդ գիշեր նա՛ չէր իրեն դավաճանել: Վերջապես, ասես նա չկար էլ: Նա այնքան անտարբեր էր, այնքան սառը: Նրա` մոլբերտին գամված հայացքը թեքվում էր միայն ննջասենյակի կամ շքամուտքի դռանը նայելու համար: Դժվար է ասել` ինչ-որ մեկին սպասում էր, թե ոչ, բայց ինչ-որ մեկը թակում էր դուռը: Շուշանը վեր թռավ տեղից և ծածկելով մոլբերտը` դռան մոտ վազեց:
- Կուզե՞ք գուշակեմ ձեր բախտը: Էժան, – առաջարկում էր դռան հետևում կանգնած գնչուհին:
Շուշանը լռեց: Ինքն էլ չգիտեր, ուզում է արդյոք մի բան իմանալ, կամ թե կարո՞ղ է հավատալ խելառ անծանոթուհուն:
- Հեռացե՛ք խնդրեմ, ես չեմ հավատում նման բաների, – կողմնորոշվելով պատասխանեց նա:
- Լավ, ինչպես կուզեք, միայն հերթական վարդը նետելիս, մի պահ մտածեք թե ինչ եք անում:
Շուշանը հապճեպ բաց արեց դուռը, սակայն միջանցքում էլ ոչ ոք չկար: Նա վազեց դեպի փոքրիկ պատշգամբ, որը հառում էր շենքի շքամուտքին: Գնչուհին փողոցի կողմն էր գնում:
- Սպասե՛ք, – բղավեց Շուշանը, բայց ապարդյուն, գնչուհին խառնվեց մարդկանց հոսքին և անհետացավ նրա տեսադաշտից:
Շուշանն ապշած վերադարձավ հյուրասենյակ: Քամին ծածկել էր մուտքի դուռը: Նա կրկին նստեց մոլբերտի առաջ, սակայն վրձինն ասես չէր ուզում ենթարկվել: Սպիտակ ֆոնին նկարված կապույտ կայծերը կրկին ու կրկին իրենց ստեղծողին հիշեցնում էին գնչուհու մասին:
Այժմ կտավի մեջտեղում մի երկնագույն դիմակ էր նկարում:
Արմանը զգույշ ներս մտավ և, աշխատելով աննկատ մնալ, շտապեց դեպի սենյակ:
Շուշանն ամուսնու հետևից սենյակ գնաց: Արմանը պառկել էր անկողնուն և դեմքը պատի կողմ էր շրջել:
- Անկողինդ բաց անե՞մ, քնես:
- Չէ, շնորհակալ եմ, – ասաց Արմանն, առանց հայացքը պատից կտրելու:
- Էլի՞ նրա մոտ էիր, – դողացող շուրթերով հարցրեց Շուշանը,վախենալով, որ ամուսինը դրական պատասխան կտա:
- Ոչ, նրա մոտ չէի:
Իր այդ մի ոչով Արմանը կնոջ ուսերից նետեց մի մեծ, հսկա բեռ: Շուշանը ժպտաց: Նա երջանիկ էր, թեև փորձում էր քողարկել դա: Ախր ամուսինը դեռ նախորդ գիշեր այլ կնոջ հետ էր: Նա չէր կարող անհվատարմությունը հենց այնպես ներել ու կրկին նետվել Արմանի գիրկը: Դեռ ավելին` նա պիտի մի փոքր պատժեր ամուսնուն` ոչ թե նրան տանջելու, այլ ինքն իրեն չխղճալու համար: Նա վերցրեց բարձն ու ծածկոցը և դուրս եկավ սենյակից, առանց դրա դուռը փակելու: Արմանը ժպտաց: «Փառք Աստծո, փառք», մտքում կրկնում էր նա և աղոթում, որ ամեն ինչ ավարտվեց նման մանկական պատժով:
Շուշանը տեղավորվեց հյուրասենյակի բազմոցին: Տարօրինակ մի անհանգստություն խանգարում էր նրա քունը: Հայացքն ուղղում էր մեկ դեպի ննջասենյակի կիսաբաց դուռը, մեկ դեպի իր անավարտ կտավը: Աչքերի առաջ լողում էր քիչ առաջ իրեն այցելած գնչուհու պատկերը` առեղծվածային գեղեցկության մի կին, փաթաթված հելյունագործ շալի մեջ: «Ոչինչ հենց այնպես չի լինում», մտածում էր նա և փորձում հասկանալ այդ արտասովոր կնոջ խոսքերը: Չկարողանալով ազատվել իրեն համակած կասկածներից, մտքերից` նա վեր կացավ և զգույշ քայլերով մոտեցավ մոլբերտին, այնպես, որ չարթնացնի Արմանին: Կապույտ կայծերը, որոնք դեռ երեկ, ըստ նրա, իրենց մեջ տիեզերական խորհուրդ էին ամփոփում, հիմա սոսկ անփույթ ու անիմաստ խզմզանք էին թվում: Շուշանն իջեցրեց անավարտ կտավը և մոլբերտին մեկ այլ կտավ փակցնելով` սկսեց նկարել իրեն այցելած անծանոթուհուն:
Արմանը դեռ չէր քնել: Օրը չափազանց ծանր էր իրականություն լինելու համար: Լիլիթը ևս մեկ անգամ լքեց նրան, Մարիամը կրկին հուսահատության գրկում է և, որ ամենակարևորն է, այդ ամենի պատճառով տառապում է Շուշանը: Մեղքի զգացումը տանջում էր Արմանին: Նա շփոթված էր, չգիտեր էլ ինչպես քավել մեղքը Շուշանի առաջ: Կնոջ զգույշ շարժումներն անգամ շեղեցին նրան մտքերից: Հիմա Շուշանն էլ քունը կորցրած սպասում է նրա քավությանը: Արմանը վեր կացավ և անշշուկ հյուրասենյակ գնաց: Շուշանը մտքերով հեռու էր` ամուսնու հավանական սիրուհու, ծնողների և իրեն այցելած գնչուհու մոտ, ում այժմ փորձում էր նկարել: Նա չնկատեց էլ, թե ինչպես Արմանը մոտեցավ մոլբերտին: Մատիտը թեթև շարժումներով ուրվագծում էր մի սևահեր կնոջ, փաթաթված հելյունագործ շալի մեջ:
- Լիլի՞թ, – ապշեց երիտասարդը:
Շուշանը վայր գցեց մատիտն ու հայացքն ուղղեց կտավից իրեն նայող գնչուհուն: Կարծեց, թե իր աշխատանքն հեգնանքով ժպտում է: Ամուսինը լռում էր` հասկացել էր, որ Շուշանն ամեն ինչ լսեց: Նա ևս մի քանի վայրկյան նայեց կտավից ժպտացող գնչուհուն և առանց որևէ բառ ասելու վերադարձավ սենյակ: Շուշանը շարունակում էր ուշադիր զննել իր իսկ ձեռքերով ստեղծած կնոջը: Արցունքները կրկին չգլորվեցին նրա աչքերից:
- Լիլիթ, փաստորեն Լիլիթ:

Իսկ գիշերվանից հետո` շուշաններ (մաս 1)

Posted: 13 Jul 2011 05:59 AM PDT

Առավոտը եկավ ժամանակից շուտ` ոչ մի տարօրինակ բան, գարուն էր: Դատելով դեղնած պաստառներով պատին փակցված օրացույցի գրառումներից` փետրվարի 17-ը:
Անկողնում պառկած երիտասարդը շուռ ու մուռ էր գալիս` խուսափելով արևի ճառագայթներից, որոնք դեռ երեկ սոսկ լուսավորություն էին, իսկ այսօր արդեն սկսել էին թեթև ջերմություն հաղորդել: Պատուհանի մոտ կանգնած էր ոչ բարձրահասակ, սև գանգուրներով և կանաչ աչքերով մի աղջիկ` արծաթեգույն ներքնազգեստով և տղամարդու վերնաշապիկով, որն, ակնհայտ է, վաղուց չէին արդուկել: Անկուշտ հայացքն հառել էր երիտասարդին, որը կտրուկ շարժումներ անելով` մերկացնում էր մեկ թիկունքը, մեկ ոտքերը:
Լռությունը երկար չտևեց: Նկատելով, որ իր անհանգստության պատճառն աղջիկն էր, որը քիչ առաջ քաշել էր վարագույրը և ներս թողել այժմ դժոխային թվացող լույսը` երիտասարդը բաց արեց աչքերը և սիրահարված նայեց քունը խանգարողին:
- Վաղ ես վեր կացել:
Աղջկա դեմքին հեգնական, բայց և հոգատար ժպիտ հայտնվեց: Նա հայացքով զննեց երիտասարդին և այդպես էլ ոչինչ չասեց:
- Ինչ որ բան այն չէ՞, – մտահոգված արտասանեց երիտասարդը, նույն իսկ վայրկյանին զղջալով նման անհեթեթ հարց տալու համար:
Եվ որտեղի՛ց նա վերցրեց, որ ինչ-որ բան այն չէ: Կարող էր, չէ՞, պարզապես ասել, թե ինչ գայթակղիչ է նա: Աղջիկը շարունակում էր զննել սիրեկանին այնպես, ասես փորձում էր անգիր անել նրա մարմնի բոլոր բջիջները` դեմքին նույն հեգնական ժպիտով, որը մի օր երիտասարդին խելքահան էր արել ու ստիպել հավիտենս հավիտենից դառնալ իր գերին, իսկ այժմ կասկածների տեղիք էր տալիս: Դժվար էր կռահել, թե այդ պահին ինչ էր նրա մտքին: Ժպիտն այդ մեկ կիրք, մեկ անզուսպ ատելություն էր նշանակում: Այն իր տիրուհուն մեկ թեթևամիտ ու անամոթ կնոջ էր վերածում, մեկ հոգատար ու ռոմանտիկ աղջնակի: Բայց ի՞նչ էր այդ ժպիտը նշանակում այժմ, երբ աղջիկը կանգնել էր պատուհանի առաջ և հայացքը երիտասարդից չկտրելով` պարզապես լռում էր: Երիտասարդը մտովի վերծանում էր այդ անհասկանալի լռության նշանակությունը, իսկ քիչ անց փորձ արեց կրկին խախտել այն:
- Նորից գնալո՞ւ ես, – հարցրեց նա, անհամբերությամբ սպասելով պատասխանի:
Աղջիկը սկսեց ծիծաղել, ապա աջ ձեռքը ձախ ուսին դնելով` փոքր ինչ թեքեց գլուխը և բազմանշանակ հայացք նետեց երիտասարդի վրա: Երիտասարդը վաղուց գիտեր այդ ժեստի դաժան ու միևնույն ժամանակ անբացատրելի նշանակությունը: Նա պետք է գնար: Այդպիսին էր նա` հայտնվում էր, տակնուվրա անում նրա զգացմունքները և կրկին կորում: Կորում, մինչև նրա ալեկոծված հոգուն նորից հանգստություն էր իջնում: Ապա կրկին հայտնվում էր, փոթորկում այն ու կրկին հեռանում:
- Ինչու՞, – լացակումած հարցրեց երիտասարդը:
Չէր ցանկանում հաշտվել այն բանի հետ, ինչի հետ արդեն բազմիցս հաշտվել էր: Եվ ինչու է Լիլիթն այդպես վարվում: Պետք է, չէ՞, լինի գոնե մեկ պատճառ, մեկ բացատրություն:
- Որովհետև այդպես է կանխորոշված, – շշնջաց Լիլիթը, շարունակելով առանց պատճառի ժպտալ:
- Կանխորոշվա՞ծ, – քմծիծաղ տվեց երիտասարդը:
- Միամի՞տ ես ձևանում, – փորձեց նրան հավասարակշռությունից հանել Լիլիթը:
- Միամի՞տ, – փոքր ինչ բարձրացնելով ձայնն ասեց երիտասարդը, – Հա, երևի միամիտ եմ, որ միշտ նույն ցանցն եմ ընկնում: Անհնար է այդպես ներխուժել մարդու կյանք ու այն գլխիվայր շրջել:
- Տուր ինձ հենման կետ և ես կշրջեմ ինչ ուզես:
Լիլիթն անամոթ հպարտությամբ նայում էր երիտասարդի աչքերի մեջ` փորձելով բաց չթողնել արցունքի առաջին կաթիլի հայտնվելը դրանցում, բայց կաթիլները դեռ չկային ու չկային:
- Էլ ինչի՞ ես սպասում, – իրեն այնքան խորթ հուսահատությամբ հարցրեց երիտասրդը,- Գնա՛:
Լիլիթը խոհանոց գնաց, ձվածեղ պատրաստեց և մի բաժակ սառը կաթի հետ տեղադրելով սկուտեղի մեջ` երիտասարդի ննջասենյակ տարավ: Նա դեռ պառկած էր անկողնում և նայում էր դռանը` սպասելով իր կաթին և ձվածեղին: Միշտ էլ այդպես է: Լիլիթը սկուտեղը թողեց սեղանին, հագնվեց և պոկելով օրացույցի մի քանի էջ` հեռացավ: Մայիսի երկուսն էր:
Երիտասարդը վեր թռավ անկողնուց և պատուհանի առաջ կանգնելով` ուղեկցեց սիրուհուն մինչև նրա հեռանալն իր տեսադաշտից: Ապա հագնվեց, արցունքոտ աչքերով զննեց բնակարանի դատարկ պատերը և դուրս եկավ: «Անիծյալ գարուն, անիծյալ առավոտ, անիծյալ կին»: Նա կրկին լքված է, և դրանում մեղավոր են բոլորը, բացի իրենից: Ոչ, նա հենման կետ չի տվել, նա պարզապես սիրել է, չկարողանալով պայքարել այդ զգացմունքի դեմ և ամեն անգամ ճակատագրից հարված ստանալով` մյուս այտն էլ է առաջ արել: Եվ հիմա իր այդ հնազանդության պատճառով սեփական զգացմունքների ցանցն է ընկել, շփոթվել, գուցե և պարզապես սխալվել: Վաղն այդ սխալը կմոռացվի` ստիպելով թախծել իր մասին: Երիտասարդը կրկին կտենչա կրկնել այն, թեկուզ և կրկին զղջալու համար: Իսկ հիմա՞: Իսկ հիմա նա այլ ուղեկից ունի` մեղքի զգացումը: Այն դեռ երկար կուղեկցի նրան, մինչև հոգատար մի ձայն կասի` «Ոչինչ, ներում եմ:»:

* * *

Շուշանը նստած էր հյուրասենյակում` մոլբերտի առաջ, և դեղնած կտավը սպիտակով էր պատում: Նա լացում էր` հայացքը վրձնից չկտրելով, ասես իր սպիտակ յուղաներկը տխուր մի պատկեր էր ստեղծել: Երիտասարդի անզգույշ քայլերը մի պահ շեղեցին կնոջը: Նա պոկեց վրձինը, սրբեց արցունքներն ու նորից գործի անցավ` իբր թե ոչինչ չնկատելով: Երիտասարդը լռում էր` գերադասելով աննկատ մնալ:
- Բարև, – շշնջաց կինը:
Ամենացավոտ խոսքը, որ նա կարող էր ասել` այդ բարևն էր: Այդքան լուռ ու խոնարհ բարևը, որ իր մեջ նույնիսկ խռովք չուներ: Այդ անմեղ բարևը, որը գետնին էր հավասարեցնում իրեն` վերջին սրիկային: Այն ասես անարգանք էր, որ հիշեցնում էր իր` դավաճան լինելու մասին: Երիտասարդը շարունակում էր լռել: Այժմ արցունքները նրա՛ աչքերին էին սառել: Նա վախենում էր իր առջև այդքան հանգիստ նստած կնոջից, որի զենքն իր միակ «բարև»-ն էր:
- Սովա՞ծ ես, – շարունակեց կինը` դրանով ավելի խոցելով ամուսնուն:
- Չէ, – արցունքները չզսպելով արտասանեց երիտասարդն ու անցավ սենյակ, ուր Շուշանն իրեն չի տեսնի: Կինը վերջացրեց սպիտակով պատել կտավը, մի կողմ դրեց վրձինն ու դեպի սենյակ գնաց: Երիտասարդը գրկել էր բարձն ու լաց էր լինում:
- Մի խղճա ինձ, դու ինձ ցավ չես պատճառել, – կինը մոտեցավ անկողնուն:
- Ների՛ր:
- Ես բոլոր քո մեղքերն ու սխալները խորանի առաջ եմ ներել: Ինձ նայիր Արման, մի կորցրու հպարտությունդ: Դա պատահական կին էր, չէ՞:
- Հա, պատահական:
- Դե ուրեմն վեր կաց, լոգանք ընդունիր և նախաճաշիր ինձ հետ: Դու ինձ հետ ես սիրելիս, դու ինձ հետ ես:
Շուշանը դուրս եկավ սենյակից: Վայրկյան անց այդ նույն սենյակից դուրս կգա իր ամուսինը: Ոչ թե նա, ով դավաճանեց, խաբեց իրեն, այլ այն ամուսինը, ով կբռնի ձեռքը և կասի, որ ամեն ինչ լավ է լինելու: Այն տղամարդը, ում կողքին նա անվախ է, խիզախ ու հպարտ:
Արմանը տաք ցնցուղ էր ընդունում` շարունակելով անիծել գարունը, որ վեց տարի առաջ իր մոտ բերեց Լիլիթին:
Ասում են գարունը սերեր է ծնում: Եվ ահա: Նա դեռ անփորձ պատանի էր, ապրում էր երազանքի հոգով ու ոգեշնչմամբ: Կարծում, որ կյանքը գեղեցիկն է, սերը, արվեստը: Ու գեղեցիկն այդ նրան սպասում էր հեռվում` մի տեղ, որ ամսագրերում տպագրված լուսանկարներից և գրքերում գրվածից էր հորինված: Վենետիկ: Արվեստի երկիր, սիրո: Ճանապարհն իր այնտեղ էր տանում, ինչպես Լիլիթն է ասում` այդպես էր կանխորոշված: Նա որոշել էր շարունակել ծնողների ուղին` արվեստագետ դառնալ, քանդակագործ: Մինչև չտեսավ Լիլիթին: Վարդերի հսկա կապոցը ձեռքին աղջիկը դես ու դեն էր վազում` փորձելով գոնե մեկ հատ վաճառել, իսկ մարդիկ անտարբեր էին, յուրաքանչյուրն իր խնդիրներով տարված, իր հոգսերով ու ծաղիկների մեջ մխիթարանք չփնտրող: Երիտասարդը հետևում էր աղջկա աշխույժ` մայթից-մայթ անցումներին, ապարդյուն ջանքերին` բաց չթողնել ոչ մի անցորդի: Նրա հայացքը մի պահ սառել էր այն կրպակի վրա, որտեղ քիչ առաջ կանգնած ծաղկավաճառուհին աննկատ դուրս էր լողացել մայիսյան այդ տեսարանից ու իրեն խոհերի գիրկը տարել: «Մի վարդ գնեք, խնդրում եմ», շշնջաց ինչ-որ մեկը` կտրելով նրան երազանքից: Նույն այն աղջիկն էր` հեռվից պարզապես մեկն այն հարյուրավոր մարդկանցից, որոնց հանդիպել էր այդ օրը, հագին նույնպիսի հագուստ, ինչպիսին հագնում է քաղաքի աղջիկների մեծամասնությունը, իր հասակակիցների նման, մյուսներից տարբերվել փորձող և արդյունքում նմանված նրանց: Նա փորձում էր համարձակ լինել, խոսում էր բարձր և նայում աչքերի մեջ: Չէր թաքցնում հայացքը, թեև դրանում թախիծ էր ապրում, չէր խորշում օգնություն խնդրել անծանոթներից, քանզի իրոք օգնության կարիք ուներ, չէր վախենում մյուսներից աղքատ կամ անշուք երևալ, քանզի իսկապես այդպիսին էր: Բայց և պարզ էր, որ ինքն իր կյանքով է ապրում, առանց ջանալու մյուսների նման պահպանել իր պատիվն ու ինքնասիրությունը: Անում էր այն, ինչ հուշում է սիրտը, նույնիսկ եթե այն երբեմն անամոթ ու հիմար է: Նա պոռթկումների մարդ էր, զգացմունքների մարդ ու զգացմունքներն այդ ցայտում էին աչքերից: Արմանն հմայված նայում էր դրանց մեջ ու տեսնում, որ իր առջև այն միլիոնավոր մարդկանցից մեկը չէր, ով ամբոխում կորելու համար է ծնվել: Նա ուրիշ էր: Նրանում կար գաղտնիք, որի բացահայտումը շուտով իր կյանքի նպատակը դարձավ: Նա գիտեր ինչպես երջանիկ լինել այնտեղ, ուր ճակատագիրը նետել է քեզ, առանց փորձելու փախչել, մոռանալ: Աղջիկն այդ գտել էր ա՛յն, ինչ ինքը փնտրում էր հեռավոր ափերում, այլ իրականությունում, զուգահեռ աշխարհներում, բայց ոչ այնտեղ, ուր բախտն իր համար խարիսխ էր գցել:
Աղջիկը հեգնանքով ժպտաց, կարծես ևս մի անգամ ասելով` «Թշվառ, ես գտել եմ այն, ինչ դու դեռ երկար ես փնտրելու»: Տղան նայում էր նրա աչքերի մեջ, շփոթմունքից կուլ տալով մտքերը:
- Քեզ ի՞նչ եղավ, – նկատելով նրա շփոթմունքը ժպտաց ծաղկավաճառուհին:
- Ոչինչ, – պատասխանեց երիտասարդը, զարմանալով սեփական անվճռականության վրա:
Աղջիկը սկսեց առանց պատճառի ծիծաղել` կարծես հասկանալով, որ տղան փորձում է թաքցնել շփոթմունքը ու դրանից ավելի շփոթվում:
- Լիլիթ, – ժպիտը դեմքին արտասանեց ծաղկավաճառուհին և ձեռքը պարզեց դեպի երիտասարդը:
Տղան սեղմեց աղջկա ձեռքը: Հպումն այդ անսահմանություն թվաց նրան: Վայրկյան առաջ այդքան հեռու ու անկարևոր թվացող մեկն այժմ սեղմում էր իր ձեռքը: Նրա ձեռքերը նուրբ էին, խնամված և սառը, ինչպես սովորաբար լինում են ձմռանը: Նրա ձեռքսեղմումը նույքան զգույշ էր և երկչոտ, որքան նորածին երեխային դիպչելիս է լինում: Հպումն այդ հականիշն էր այն ժպիտի, որ հեգնանք, մեծամտություն կամ անտարբերություն էր նշանակում: Այն իր առաջ կանգնած անիմաստ ժպտացող աղջկան հոգատար ու բարեսիրտ էր դարձնում և ակամայից ստիպում համակվել անբացատրելի մի զգացմունքով: Ինչու՞: Ինքն իրեն հարցրեց երիտասարդը: Մի՞թե հանդիպումն այդ կանխորոշված էր Աստծո, պատահականության կամ էլ ճակատագրի կողմից: Երիտասարդը վախենում էր: Վախենում էր, որ զգացմունքն այդ համակրանք, կամ գուցե, ավելի վատ` սիրահարվածություն է: Լիլիթն այնքան գեղեցիկ էր, այնքան տարբեր մյուսներից:
Աղջիկը զգում էր նրա հետաքրքրությունն իր հանդեպ: Նա փոքր ինչ ամաչկոտ, բայց և համարձակ հայացքով նայում էր տղայի աչքերի մեջ` փորձելով նրան ավելի շփոթեցնել: Տղան լուռ էր: Քիչ անց նա ինքն իրեն աշխարհի ամենահիմար մարդը կզգա, բայց այժմ` այդ հանճարեղ բացահայտումն անելուց առաջ, ցանկանում էր կշտանալ Լիլիթի գեղեցկությամբ: Լիլիթը մի կողմ հառեց հայացքը, ասես ինքն իրենից փախչելով, ապա կրկին շրջվեց դեպի երիտասարդն ու համբուրեց նրան:
Տղան ապշած կանգնել էր մայթին և հայացքով ուղեկցում էր տեսադաշտից անհետացող աղջկան: Լիլիթը գնաց: Գնաց, առանց բառ անգամ ասելու: Հրեշային էր, անարդար: Մի՞թե աղջիկն այլևս չէր ցանկանում տեսնել իրեն: Այդ դեպքում ի՞նչ էր նշանակում նրա նվիրած համբույրը: Ծա՛ղր, կատա՛կ, թե՞ կրքի պոռթկում: Դա միայն աղջկան էր հայտնի: Արմանին մնում էր միայն հիշել ու երազել, որ համբույրն այդ իրոք կիրք էր: Նրա աչքի առաջ կրկին անցան Վենետիկը, քանդակագործությունն ու հռչակը: Սակայն այս անգամ դրանք այնքան չնչին ձեռքբերումներ էին թվում, այնքան աննշան նրա դիմաց, ինչ իրեն Լիլիթն էր տվել: Արտասովոր մի ձայն նրան շշնջում էր. «Դու կգտնես նրան, անպայման կգտնես»: Դա պայքար էր ճակատագրի դեմ: Պայքար, որ երիտասարդն հայտարարեց ինքն իրեն: Ձեռնոց, որ չափազանց հեռու նետեց: Այնքան վեհ թվացող երազանքը վայրկյանապես հոդս ցնդեց: Հիմա նրա երազանքն այլ էր: Գտնել ինչ-որ մեկի՞ն, ոչ` սիրել: Սիրել` շարունակելով այդ զգացմունքին այլ և այլ անուններ տալ: Գուցե տարիներ հետո նա կփոշմանի, կզղջա, բայց այժմ միայն մի միտք էր կառավարում նրան` գտնել Լիլիթին: Չլսել հոգու ձայնը, կնշանակեր խեղդել սեփական զգացմունքները, փորձել ապրել այնպես, ինչպես անցյալդ էր նախատեսել: Բայց նա նոր էր: Ուրեմն արժեր ապրել նոր կյանքը, մինչև որ նա էլ զիջի նորերին: «Հռչակավոր ճարտարապե՞տ», չէ` «Խենթ սիրահար»: Արդյոք կարելի՞ է երազել հռչակի ու փողի մասին, երբ կա այն, ինչ ավելի աստվածային է` Լիլիթն ու սերը նրա հանդեպ:
- Լիլիթ, իմ Լիլիթ, – հառաչում էր նա, անգամ ջրի տաք շիթից սառչելով: Այլևս չէր փոշմանում արածի համար, չէր վախենում: Շուշանն ամեն ինչ ներել էր, հասկացել իրեն: Նա կարող էր կրկին ու կրկին մտածել իր Լիլիթի մասին` այն մարդու, ով շարունակ հեռու լինելով, ստիպում է միշտ իր կողքին լինել, այն մարդու մասին, որը կրկին լքեց իրեն, ինչպես առաջին համբույրը տալուց, գուցե և հավերժ լքեց:
Շուշանը հյուրասենյակում սպասում էր ամուսնուն: Չէր լացում: Այժմ նա հանգիստ էր` գիտեր, որ Արմանն իր կողքին կլինի, չի գնա: Նա մոտեցավ սեղանին, խանութից առավոտյան բերած տոպրակների տակից մի արնագույն վարդ հանեց, կոտրեց այն և նետեց աղբարկղը:

See this Amp at http://amplify.com/u/a17scq

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Tue, 12 Jul 2011 16:25:29 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Թղթե գրքերի վաճառքը նվազել է 10,2 տոկոսով

Posted: 12 Jul 2011 07:09 AM PDT

Ամերիկյան շուկայում 2011 թվականի առաջին կեսում գրանցվել է թղթե գրքերի վաճառքի 10,2 տոկոս անկում: Համաձայն Publishers Weekly պարբերականի հրապարակած տվյալների, ամենից շատ տուժել է գեղարվեստական գրականությունը` մինչև այս տարվա հուլիսի 3-ը դրա վաճառքը նվազել է 26,7 տոկոսով, ոչ գեղարվեստական գրականությունը գրանցել է վաճառքի համեմատաբար փոքր` 2,7 տոկոս նվազում:

Էլեկտրոնային գրքերի շուկայի զարգացման պատճառով տեղի ունեցող այս անկումը դեռևս տարեսկզբին կանխատեսել էր Ամերիկացի Հրապարակողների Ասոցացիան: Վերջիններս թղթե գրքերի վաճաքի նվազումը պայմանավորել էին նաև Borders գրախանութների ցանցի (շուրջ 200 գրախանութ) սնանկ հայտարարվելով և կարծիք հայտնել, որ ապրիլ ամսվանից հետո դասական գրքերը կվերականգնեն իրենց դիրքերը շուկայում, ինչը, սակայն, տեղի չի ունենում:

Նույն ժամանակահատվածի համար` ֆրանսիական The Bookseller ամսագրի ներկայացրած տվյալներով, Ֆրանսիայում դասական գրքերից ստացված եկամուտը նվազել է 2,7 տոկոսով, այնինչ տպագրվել է 6 տոկոսով ավելի անվանում գիրք, ինչը խոսում է տպաքանակների նվազման մասին: Էլեկտրոնային գրքերը կազմում են Ֆրանսիայում վաճառված գրքերի ընդամենը 1,8 տոկոսը, այն դեպքում երբ ԱՄՆ-ում դրանք արդեն իսկ գրավել են ընդհանուր շուկայի 10 տոկոսը:

See this Amp at http://amplify.com/u/a17ol6

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Sun, 10 Jul 2011 16:16:45 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Որ կայքերի լոգոտիպներն են ավելի մեծ ուշադրություն …

Posted: 10 Jul 2011 04:32 AM PDT

Կայքերի հետ աշխատելու իմ, գրեթե եռամյա, փորձը թույլ է տվել ինձ բացահայտել մի ոսկե կանոն` լավագույն առաջխաղացումը վիճակագրությունն է: Սակայն առաջխաղացման մասին չէ, որ պիտի պատմեմ այս գրառման մեջ, այլ ևս մի վիճակագրության արդյունքների` այս անգամ կազմված Dorian.am-ում տեղադրված «Իմ մասին մամուլում» մոդուլի հետ այցելուների փոխգործակցության հիման վրա:
Եվ այսպես` ունենք 2leep ծառայության ալտերնատիվ օգտագործման արդյունքում ստացված մոդուլ, որը կազմված է կամայական հերթականությամբ ցուցադրվող 14 լոգոտիպից ու վերջին մեկ ու կես ամսվա ընթացքում ցուցադրվել է այցելուներին գրեթե 40000 անգամ (յուրաքանչյուր էջադիտման ժամանակ) և ունենք այցելուներ, որոնց հաց ու ջրի պես անհրաժեշտ ՉԷ սեղմել այդ լոգոտիպների վրա (ասել կուզեի, որ անշահախնդիր էին` սեղմելիս) և այնուամենայնիվ սեղմել են` գիատակցաբար, կամ ենթագիտակցաբվար նախապատվություն տալով մամուլի այս կամ այն միջոցին:
Ստորև ներկայացնում եմ, թե քանի սեղմում է գրանցել լոգոտիպներից յուրաքանչյուրը, նշելով նաև տվյալ լրատվամիջոցի վարկանիշի մասին իմ դիտողությունները (քանի որ սեղմումը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն լոգոտիպի, այլև լրատվամիջոցի գործոնով).

See this Amp at http://amplify.com/u/a17din

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Tue, 05 Jul 2011 16:47:37 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Opera դիտարկիչն ունեցավ սեփական Դօրիան

Posted: 05 Jul 2011 03:36 AM PDT

Opera 11.50 դիտարկիչից օգտվողներն այսուհետ կարող են ավելի շուտ տեղեկանալ Dorian.am կայքի թարմացումների մասին` օգտագործելով նշված դիտարկիչի համար նախատեսված «Դօրիան» լրացումը, որը դեռ 0.2 նախնական տարբերակով 150-ից ավել օգտվող էր հավաքել: Այսօր արդեն հասանելի է լրացման ամբողջական` 1.0 տարբերակը:

See this Amp at http://amplify.com/u/a16pb0

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Mon, 04 Jul 2011 16:55:09 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Հարավային Կորեան հրաժարվում է թղթե դասագրքերից

Posted: 04 Jul 2011 06:25 AM PDT

Հարավային Կորեայի դպրոցներում 2014 թվականից կհրաժարվեն թղթե դասագրքերից: Ինչպես հայտնում է TechnologyReview կայքը, դասագրքերի թվայնացման մասին հայտարարել է Հարավային Կորեայի կրթության նախարարը: Վերջինիս խոսքերով, էլեկտրոնային դասագրքերը 2014 թվականին կներդրվեն միայն կրտսեր դասարաններում, իսկ մեկ տարի անց նոութբուքներով, սմարթֆոններով կամ պլանշետներով կփոխարինվեն բոլոր դասագրքերը:

See this Amp at http://amplify.com/u/a16kmu

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Tue, 28 Jun 2011 17:16:27 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

12 փաստ հայտնի գրողների մասին

Posted: 27 Jun 2011 10:06 AM PDT

Ես` բոլորովին վերջերս բացահայտելով, որ աշխարհի միակ գրողը չեմ, այսօր արդեն կանգնեցի նոր բացահայտման առաջ. պարզվում է, որ ես միակը չեմ նաև շեղվածների ցուցակում, ավելին, այնտեղ եմ այնպիսի դեմքերի հետ, ինչպիսիք են Բալզակը, Վոլտերը, Դյումաքն և այլք: Ստորև Ձեզ եմ ներկայացնում 12 հայտնի գրողի 12 ոչ այնքան հայտնի տարօրինակություն…

See this Amp at http://amplify.com/u/a168a2

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Դօրիան — Mon, 27 Jun 2011 16:35:49 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#ff0000;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ Dorian.am-ում

Հեռախոսով երբ գլխիս ես տալիս
Կուզե՞ք կոնդիցիոներ
Ամբողջ օրը ցանցում աղմկում է ՀԱԿ-ը

Հեռախոսով երբ գլխիս ես տալիս

Posted: 26 Jun 2011 09:52 AM PDT

Կուզե՞ք կոնդիցիոներ

Posted: 26 Jun 2011 09:41 AM PDT

Ամբողջ օրը ցանցում աղմկում է ՀԱԿ-ը

Posted: 26 Jun 2011 09:37 AM PDT

See this Amp at http://amplify.com/u/a165ah

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտա

Դօրիան — Sat, 25 Jun 2011 16:23:15 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#964222;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտալում

«Հարրի Փոթթերը» կդառնա էլեկտրոնային

Posted: 24 Jun 2011 10:39 AM PDT

Քանի որ Pottermore բառը կարող է թարգմանվել որպես «Ավելի շատ Փոթթեր», կայքի գործարկումից հետո սկսվեցին խոսակցություններ, որ կհայտնվի նաև Հարրի արկածների մասին ութերորդ գիրքը, սակայն հեղինակը հերքեց դա` ասելով, որ Հարրիի պատմությունն ամբողջությամբ ավարտված է, և նա չի պատրաստվում այն շարունակել:
Ռոուլինգը նշեց, որ Pottermore կայքը ամբողջությամբ կգործարկվի սույն թվականի հոկտեմբեր ամսին և նախատեսված կլինի իր գրքերի երկրպագուների շփման համար: Բացի այդ, վերջիններս կկարողանան կայքում տեղադրել նյութեր: Իսկ ինքը` Ռոուլինգը կհրապարակի տեքստեր Հարրի Փոթթերի տիեզերքի մասին, որոնք նա հավաքել է երկար տարիների ընթացքում:

Այժմ արդեն Փոթթերի երկրպագուները կարող են թողնել իրենց էլ. փոստի հասցեները Pottermore կայքում, որպեսզի հնարավորություն ստանան հուլիսի 31-ին դառնալ կայքի փորձնական տարբերակի առաջին միլիոն օգտատերերից մեկը:

15000 անվճար էլեկտրոնային գիրք և ամսագիր մեկ ծրագրում

Posted: 24 Jun 2011 08:23 AM PDT

Martview-ն ունի ընթերցման երեք ռեժիմ` թերթվող գիրք, հորիզոնական սլայդ և ուղղահայաց սլայդ, ինչպես նաև էջերի մանրանկարները դիտելու հնարավորություն, որի շնորհիվ կարող եք միանգամից բացել ձեզ հետաքրքրող էջը: Մենյուի «Download e-books» կոճակի միջոցով կարող եք գրքեր բեռնել Martview գրադարանից, իսկ «Upload e-books»-ի միջոցով, հակառակը` ավելացնել ձեր գրքերը ծրագրի կայքում և դրանք անվճար բեռնելու հնարավորություն ընձեռել:
Թեև ծրագիրն հնարավորություն է տալիս կարդալ և իր գրադարանում ավելացնել նաև .pdf ֆայլեր, առկա բարդություններից խուսափելու համար ավելի հարմար է «Create e-book» կոճակի միջոցով նախ փոխարկել .pdf ֆայլերը .mart-ի, ապա նոր սկսել դրանց հետ աշխատանքը: Իսկ օն-լայն գրադարանի գրքերն ընթերցելու ընթացքում դրանք կարող եք տեղադրել նաև ձեր facebook-ի կամ Twitter-ի էջերում` օգտվելով համապատասխան կոճակներից:

Bookshelf բաժնում կարող եք ստեղծել թղթապանակներ և դասավորել ձեր գրքերն ու ամսագրերն ըստ տարբեր չափանիշների: Ծրագրի ներսում տվյալ գործողությունը կատարելու հետ կապված խնդիրներ կան, այդ պատճառով էլ գրքերը դասավորելու համար կարող եք բացել Martview-ի ստեղծած թղթապանակը (լռելյայն կարգավորումներում այն գտնվում է C:/My e-books հասցեում) և դասավորել գրքերը սովորական ֆայլերի պես:

Թեկուզ Martview-ն իսկապես կարելի է համարել էլեկտրոնային գրքերի ընթերցման համար նախատեսված ամենաթեթև և հասանելի ծրագիրը, ավելի «պրոֆեսիոնալ» ընթերցողները դրանից օգտվելիս կզգան թե էջանշանների, թե նշումների, թե հավանած հատվածները կտրատելու հնարավորությունների պակասը: Դա իհարկե չի նշանակում, որ ծրագիրը չարժե ունենալ ու դարձնել, գոնե, ամսագրեր ընթերցելու համար նախատեսված գործիք: Այն անվճար կարող եք բեռնել ԱՅՍՏԵՂԻՑ, իսկ գրադարանում առկա լավագույն գրքերը`սեղմելով «Download e-books» կոճակը և ընտելով հայերեն լեզուն:

See this Amp at http://amplify.com/u/a15xzs

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտա

Դօրիան — Thu, 23 Jun 2011 16:06:32 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#964222;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտալում

Գրադարակ

Posted: 23 Jun 2011 12:38 AM PDT

See this Amp at http://amplify.com/u/a15rss

Filed under: Չափածո

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտա

Դօրիան — Wed, 22 Jun 2011 16:27:01 +0000

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul {
list-style-type:square;
padding-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote {
padding-left:6px;
border-left: 6px solid #dadada;
margin-left:1em;
}

div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li {
margin-bottom:1em;
margin-left:1em;
}

table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a {
color:#964222;
font-weight:bold;
text-decoration:none;
}

img {border:none;}

Նոր գրառումներ «The Դօրիան» գրական պորտալում

2 անվճար ծրագիր էլեկտրոնային գրքեր կարդալու համար

Posted: 21 Jun 2011 10:28 AM PDT

Adobe Digital Edition

Նախատեսված է .pdf և .ePub ֆորմատի ֆայլեր կարդալլու համար: Բացի լռելյայն դարակներից հնարավորություն է տալիս ստեղծել նաև նոր վիրտուալ դարակներ (օրինակում` Dorian դարակը) և դասավորել գրքերը drag & drop եղանակով (մկնիկով բռնում ենք գրքերը և տեղափոխում մի թղթապանակից` մյուսը) ըստ էջերի քանակի, հեղինակի, ամսաթվի կամ կարգավիճակի: Ունի գրքերը դիտելու չորս եղանակ, տպագրելու և որոնելու հնարավորություն (հայերեն լեզվով որոնում չի կատարում): Հնարավորություն է տալիս նաև էջանիշներ տեղադրել գրքերի ընդգծած հատվածներում:

Իմ գնահատականը` 6/10
Բեռնել կարող եք ԱՅՍՏԵՂԻՑ

KooBits

Նախատեսված է .pdf և .ePub տեսակի ֆայլեր կարդալու համար: Ունի Adobe-ի առաջարկած ընթերցիչի բոլոր գործառույթները: Առկա է ընթերցման երկու ռեժիմ` սովորական և նշումներով: Վերջինումս օգտատերերը կարող են տարբեր գույնի մարկերներով կամ կնիքներով ընդգծել գրքի այս կամ այն հատվածը, այնուհետև թաքցնել ընդգծումները` նշումներով ռեժիմից անցնելով սովորականին և հակառակը: Կա ներդրված նոթատետր, որտեղ կարող եք կտրատել ու փակցնել հատվածներ ընթերցած գրքերից (մկրատի միջոցով): Ունի նաև էջանշաններ, որոնք, ի տարբերություն նախորդ ընթերցիչի, տեղադրվում են ոչ թե ընդգծված տեքստի վրա, այլ ընթացիկ հատվածում (ամեն գրքում միայն մեկ էջանշան): Իսկ գեղեցկությունը գնահատողների համար կա ընթերցման «թերթվող գրքի» ռեժիմ (կարդալու համար բավական անհարմար):

Իմ գնահատականը` 8/10
Բեռնել կարող եք ԱՅՍՏԵՂԻՑ

Դե, իսկ ծրագրերը գործի մեջ տեսնելու լավագույն եղանակը իմ գրքերը բեռնելն ու կարդալն է, ինչը կարող եք անել GoodReads, Scribd կամ Isuu կայքերից:

շարունակելի …

See this Amp at http://amplify.com/u/a15q5o

Filed under: Չափածո